งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข
posted on 24 Sep 2005 09:42 by hima in IISD-Journal!!!---มีงานทำแล้ววววว---!!!
เรื่องมันเกิดจาก นส. พ. เพื่อนของเรา ผู้--ในอดีต--เป็นผู้หญิงที่ผ่านเข้ารอบ60ล้านคนสุดท้ายของการประกวดมิสคลีโอ้(ฮา) ได้โทรศัพท์มาบอกเราขณะที่เรากำลังอ่านหนังสือเรียนอย่างขะมักขเม้นว่า...
พ. : "นี่ มีงานให้ทำ สนใจไหม"
เรา : "เหอ? งานไรรึ?"
พ : "แปลการ์ตูน ฟังเสียง แล้วแปลเป็นบทพากย์"
เท่านั้นแหละ....
เราฝันอยากจะลองแปลการ์ตูนมานานแล้ว อยากใช้ความสามารถทางภาษา + ความรักในการ์ตูน ทำเงินดูซักวัน
แล้วมันก็เป็นจริงแล้วววววววววววววว
ถึงจะไม่ใช่งานประจำก็เหอะ T_T
แล้วเราก็รับงานมา เป็นการ์ตูนเรื่อง Sonic Underground (เดี๋ยวนี้โซนิคเป็นงี้แล้วเหรอเนี่ย?) แปลไปได้สองแผ่นแล้วก็ส่งไป งานเร่ง ship high เพราะเรื่องมีอยู่ว่า คนทำเก่า เบี้ยวไม่ยอมทำ จึงต้องรีบหาคนมาทำแทน
งานนี้เราตื่นเต้น + ระแวงมาก เพราะเป็นงานแรกของเรา และมันเกี่ยวข้องกับธุรกิจ ซึ่งเป็นหัวข้อที่เราโง่สุดๆเลยก็ว่าได้ล่ะมั้ง
พอส่งงานไปเสร็จก็แทบนอนไม่หลับ กังวลไปหมด ว่าจะแปลไม่ถูกมั่ง ฟังผิดรึเปล่า (เขาไม่มีบทให้น่ะ ต้องฟังเสียงภาษาอังกฤษ แล้วแปลเลย) หรือจะแปลไม่ถูกใจ หรือจะพลาดประโยคไหน โอ๊ย ร้อยแปดพันเก้า (จนเก็บไปฝันร้ายหลอนๆเลยมั้งนั่น)
แล้วนส. พ. ก็พูดขึ้นมาในชม เรียน วิชา English Intermediate Communication ว่า...
"คนทางนั้นเขาชอบสำนวนการแปลของเธอนะ"
เราอึ้ง
"งานหน้าเขาบอกว่าถ้าได้คนแปลคนเดิม เขาก็จะส่งมาให้"
ยิ่งอึ้ง
"แต่เธอแปลหายไปแปดประโยคล่ะ"
อึ้งโคตรๆ
หายไปแปดประโยค พวกเขายังชอบ T_T ที่เราดีใจคือ การที่เขาชอบสำนวนการแปลเรา แถมบอกว่าถ้าเป็นเราแปล เขาจะส่งงานมาให้อีกนี่แหละ ~> w <~
ถ้าการ์ตูนฉายอะไรยังไง วันไหน เมื่อไร จะเอามาบอกกันนะคับ.... ^_^
ไปอบรมการใช้งานคอมพิวเตอร์มา
บังเอิญท่านแม่ขี้เกียจไป + เหตุผลที่ว่าไปก็กลัวเรียนตามไม่ทันเขา เราจึงต้องไปแทน ที่ตึกอะไรสักอย่างใกล้ๆศูนย์หนังสือจุฬา (จำชื่อไม่ได้ แย่จังเลย) บังเอิญเจอเจมส์ด้วย ทักทายนิดหน่อย เพื่อนโรงเรียนเก่าไม่ได้เจอกันตั้งนาน :)
อบรมก็ไม่มีอะไรมากหรอก สอนใช้โปรแกรมทำบัญชีบลาๆๆๆ กรอกรายละเอียดธรรมดาเอง เลยนั่งคุย msn นัดเจอกันกับ พี-สุเกะ และปิติ (คินน้อยไม่ยอมมา จำไว้เลยนะ!!! =w= ฮึ ฮึ ฮึ!! )
นัดเจอกันที่คิโนะคุนิยะตอนบ่าย เราแอบหลบหนีการประชุมอบรมมาด้วยข้ออ้างที่ว่า "ติดเรียนตอนบ่าย" (แหลสด แหลเปื่อย แหลพุพองเป็นหนอง ชัดๆ) แต่หนีมาหลังจากเขาเลี้ยงข้าวที่ภัตตาคารสีฟ้าน่ะนะ 555+ (ของฟรีก็ต้องกินเซ่~)
พีจังแอบพาผีถั่วมาด้วย ทั้งคู่ตกใจไม่นึกว่าเราจะหน้าตาดี เราก็เข้าใจน่ะนะ หลายๆคนก็ตกใจ เลยชินแล้ว (เหอะๆ) เดินดู+โหวกเหวก+โวยวาย ในร้านคิโนะสักพักเพื่อรอปิติ ปิติก็ม่ายยยยมาาาาาาซะที = = มองหาหน้าพี่ปั๊ป(เดียว) ไม่เจอเล้ยยย ผีถั่วก็เอาแต่มองคุณยามอยู่นั่นแหละ บอกว่ายามหล่อๆ (จริงเท็จอย่างไรไม่รู้ พอดีผีถั่วไม่ได้บ่งบอกให้แน่ชัดว่าใครแถวนั้นหน้าตาดี บังเอิญลุงยามเดินมาใกล้ๆ เลยทึกทักเอาเอง)
นั่งไล่ดูๆหนังสือในร้านคิโนะไปก็เจอถูกใจอยากซื้ออยู่สองเล่ม...
เรื่องมันเกิดจาก นส. พ. เพื่อนของเรา ผู้--ในอดีต--เป็นผู้หญิงที่ผ่านเข้ารอบ60ล้านคนสุดท้ายของการประกวดมิสคลีโอ้(ฮา) ได้โทรศัพท์มาบอกเราขณะที่เรากำลังอ่านหนังสือเรียนอย่างขะมักขเม้นว่า...
พ. : "นี่ มีงานให้ทำ สนใจไหม"
เรา : "เหอ? งานไรรึ?"
พ : "แปลการ์ตูน ฟังเสียง แล้วแปลเป็นบทพากย์"
เท่านั้นแหละ....
เราฝันอยากจะลองแปลการ์ตูนมานานแล้ว อยากใช้ความสามารถทางภาษา + ความรักในการ์ตูน ทำเงินดูซักวัน
แล้วมันก็เป็นจริงแล้วววววววววววววว
ถึงจะไม่ใช่งานประจำก็เหอะ T_T
แล้วเราก็รับงานมา เป็นการ์ตูนเรื่อง Sonic Underground (เดี๋ยวนี้โซนิคเป็นงี้แล้วเหรอเนี่ย?) แปลไปได้สองแผ่นแล้วก็ส่งไป งานเร่ง ship high เพราะเรื่องมีอยู่ว่า คนทำเก่า เบี้ยวไม่ยอมทำ จึงต้องรีบหาคนมาทำแทน
งานนี้เราตื่นเต้น + ระแวงมาก เพราะเป็นงานแรกของเรา และมันเกี่ยวข้องกับธุรกิจ ซึ่งเป็นหัวข้อที่เราโง่สุดๆเลยก็ว่าได้ล่ะมั้ง
พอส่งงานไปเสร็จก็แทบนอนไม่หลับ กังวลไปหมด ว่าจะแปลไม่ถูกมั่ง ฟังผิดรึเปล่า (เขาไม่มีบทให้น่ะ ต้องฟังเสียงภาษาอังกฤษ แล้วแปลเลย) หรือจะแปลไม่ถูกใจ หรือจะพลาดประโยคไหน โอ๊ย ร้อยแปดพันเก้า (จนเก็บไปฝันร้ายหลอนๆเลยมั้งนั่น)
แล้วนส. พ. ก็พูดขึ้นมาในชม เรียน วิชา English Intermediate Communication ว่า...
"คนทางนั้นเขาชอบสำนวนการแปลของเธอนะ"
เราอึ้ง
"งานหน้าเขาบอกว่าถ้าได้คนแปลคนเดิม เขาก็จะส่งมาให้"
ยิ่งอึ้ง
"แต่เธอแปลหายไปแปดประโยคล่ะ"
อึ้งโคตรๆ
หายไปแปดประโยค พวกเขายังชอบ T_T ที่เราดีใจคือ การที่เขาชอบสำนวนการแปลเรา แถมบอกว่าถ้าเป็นเราแปล เขาจะส่งงานมาให้อีกนี่แหละ ~> w <~
ถ้าการ์ตูนฉายอะไรยังไง วันไหน เมื่อไร จะเอามาบอกกันนะคับ.... ^_^
ไปอบรมการใช้งานคอมพิวเตอร์มา
บังเอิญท่านแม่ขี้เกียจไป + เหตุผลที่ว่าไปก็กลัวเรียนตามไม่ทันเขา เราจึงต้องไปแทน ที่ตึกอะไรสักอย่างใกล้ๆศูนย์หนังสือจุฬา (จำชื่อไม่ได้ แย่จังเลย) บังเอิญเจอเจมส์ด้วย ทักทายนิดหน่อย เพื่อนโรงเรียนเก่าไม่ได้เจอกันตั้งนาน :)
อบรมก็ไม่มีอะไรมากหรอก สอนใช้โปรแกรมทำบัญชีบลาๆๆๆ กรอกรายละเอียดธรรมดาเอง เลยนั่งคุย msn นัดเจอกันกับ พี-สุเกะ และปิติ (คินน้อยไม่ยอมมา จำไว้เลยนะ!!! =w= ฮึ ฮึ ฮึ!! )
นัดเจอกันที่คิโนะคุนิยะตอนบ่าย เราแอบหลบหนีการประชุมอบรมมาด้วยข้ออ้างที่ว่า "ติดเรียนตอนบ่าย" (แหลสด แหลเปื่อย แหลพุพองเป็นหนอง ชัดๆ) แต่หนีมาหลังจากเขาเลี้ยงข้าวที่ภัตตาคารสีฟ้าน่ะนะ 555+ (ของฟรีก็ต้องกินเซ่~)
พีจังแอบพาผีถั่วมาด้วย ทั้งคู่ตกใจไม่นึกว่าเราจะหน้าตาดี เราก็เข้าใจน่ะนะ หลายๆคนก็ตกใจ เลยชินแล้ว (เหอะๆ) เดินดู+โหวกเหวก+โวยวาย ในร้านคิโนะสักพักเพื่อรอปิติ ปิติก็ม่ายยยยมาาาาาาซะที = = มองหาหน้าพี่ปั๊ป(เดียว) ไม่เจอเล้ยยย ผีถั่วก็เอาแต่มองคุณยามอยู่นั่นแหละ บอกว่ายามหล่อๆ (จริงเท็จอย่างไรไม่รู้ พอดีผีถั่วไม่ได้บ่งบอกให้แน่ชัดว่าใครแถวนั้นหน้าตาดี บังเอิญลุงยามเดินมาใกล้ๆ เลยทึกทักเอาเอง)
นั่งไล่ดูๆหนังสือในร้านคิโนะไปก็เจอถูกใจอยากซื้ออยู่สองเล่ม...
1. โคเกะปัง โนะ ฮานามิ - เป็นหนังสือนิทานเด็กของโคเกะปัง!! ใครเลยเล่าจะล่วงรู้ว่า เรานี่แหละโคตรแฟนของโคเกะปังเลย ตอนม.1 ถ้าห้องเราทาสีเองได้ เราคงวาดรูปโคเกะปังไปแล้ว ก็ตอนนั้น นาฬิกาปลุกก็โคเกะปัง กล่องดินสอก็โคเกะปัง สมุดจดก็โคเกะปัง ปากกา+ยางลบก็โคเกะปัง ไอค่อน+วอลเปเปอร์ ในคอมพิวเตอร์ก็เป็นโคเกะปัง Kogepan rules!! มีโฟลเดอร์ Kogepan รวบรวมโย่งโคมะ(การ์ตูนสี่ช่องจบ) ของโคเกะปังไว้ด้วย
หายไปหมดแล้วเสียดายจัง...คิดถึง
ราคาหนังสือประมาณ 400 กว่าบาท กะว่าหลังค่าจ้างแปลออกจะไปซื้อ กะจะล่าซื้อหนังสือโย่งโคมะโคเกะปังเล่มอื่นๆด้วย
2. เกียคุเทงไซบัง แฟนบุ๊ค
อันนี้สุดยอดมาก เดินๆอยู่แล้วมันมาสะกิดที่เท้าเรา ดั่งมีเสียงเรียกเพรียกหาถึงกัน ไม่มีใครรู้ และคงไม่มีคนไทยรู้จักเกมนี้ ถึงมีก็คงไม่กี่คน กับเกมทนายสุดฮา+สุดมันส์ สืบสวนกันยังกับคินดะอิจิ+ Q + โคนัน โคตรแห่งความชอบเลยเกมนี้ ชอบทั้งไอเดีย ชอบทั้งกราฟฟิค ขอบคุณผีถั่วมากๆเลยที่เอาหนังสือเล่มนี้ไปแกะประจานหน้าเคาน์เตอร์ ทำให้เราได้เห็นว่า ข้างในมันคุ้มค่าน่าซื้อแค่ไหน ตอนแ รกนึว่าเป็นแฟนอาร์ทบุ๊ค แต่จริงๆไม่ใช่ เป็นของ Media Works เองเลย Official Arts ล้วนๆๆๆๆๆๆ @_@ สนนราคา 700 กว่าบาท....อยากได้อ่ะ...เฮ้ออออ
หายไปหมดแล้วเสียดายจัง...คิดถึง
ราคาหนังสือประมาณ 400 กว่าบาท กะว่าหลังค่าจ้างแปลออกจะไปซื้อ กะจะล่าซื้อหนังสือโย่งโคมะโคเกะปังเล่มอื่นๆด้วย
2. เกียคุเทงไซบัง แฟนบุ๊ค
อันนี้สุดยอดมาก เดินๆอยู่แล้วมันมาสะกิดที่เท้าเรา ดั่งมีเสียงเรียกเพรียกหาถึงกัน ไม่มีใครรู้ และคงไม่มีคนไทยรู้จักเกมนี้ ถึงมีก็คงไม่กี่คน กับเกมทนายสุดฮา+สุดมันส์ สืบสวนกันยังกับคินดะอิจิ+ Q + โคนัน โคตรแห่งความชอบเลยเกมนี้ ชอบทั้งไอเดีย ชอบทั้งกราฟฟิค ขอบคุณผีถั่วมากๆเลยที่เอาหนังสือเล่มนี้ไปแกะประจานหน้าเคาน์เตอร์ ทำให้เราได้เห็นว่า ข้างในมันคุ้มค่าน่าซื้อแค่ไหน ตอนแ รกนึว่าเป็นแฟนอาร์ทบุ๊ค แต่จริงๆไม่ใช่ เป็นของ Media Works เองเลย Official Arts ล้วนๆๆๆๆๆๆ @_@ สนนราคา 700 กว่าบาท....อยากได้อ่ะ...เฮ้ออออ
หลังจากนั้นคุณปั๊ป(เดียว) ก็มา แหะๆ
เลยเดินไปแม็คกันเพื่อจะวาดรูป ซึ่งคุณพีจัง ก็ไม่รู้นึกสนุกอะไรพาเราลงชั้นใต้ดินไปชมความงามของที่จอดรถก่อนที่จะพาไปแม็คชั้นสอง
นั่งวาดรูปกันสักพักอย่างสนุกสนาน ได้ไม่นานพ่อก็โทรตามให้เรากลับ = =; เพราะวันนี้พ่อเค้าเลิกงานเร็ว บู่ๆ อดวาดโอซีของจริงด้วยกันเลย :'(
แต่เราสนุกมากๆเลยน้า~~ ดีใจจัง :)
To : ผีถั่ว เจอกันคราวที่แล้วไม่ค่อยได้คุย คราวนี้คุยเต็มที่สมใจ ขอบใจมั่กๆเน่อ
ป.ล. กิ้งก่าน่ารัก!! @_@
To : พีจัง เสียดายนะที่เป็นโมเดลถ่ายรูปให้ไม่ได้ เราคงเป็นโจทย์ที่ยากเกินไปสินะ 555+
ไว้วันหลังวาดรูปให้ดีกว่านี้นะจ้ะ >_'
To : ปิติ ขอบคุณมากๆๆๆๆเลย สำหรับรูป Dare ไม่อยากเชือ่เลยว่าจะให้จริงๆ O_O ถ้าไม่ติดว่าหน้าบาง เราคงเอาไปใส่กรอบแล้วล่ะ 555+ รู้สึกว่าเราวาดรูปแซ้คให้ไปไม่สวยเท่าเลยอ่าา แย่จัง ^_^;;
สุดท้ายนี้
.
.
.
หนังสือเด็ก มันเปลี๊ยนไป๋!!!!
.
.
.
เปลี่ยนไปยังไงถามผีถั่ว กับ พีจังดูละกัน....เหะๆ
แถมท้าย รูปน้องแซ็ค ยังไม่เสร็จน่อ :)
สองรูปนี้โดยปิติ รูปล่างเราเอามาดัดแปลงหน่อย หิๆ อย่าว่ากันน่อ :)
นั่งวาดรูปกันสักพักอย่างสนุกสนาน ได้ไม่นานพ่อก็โทรตามให้เรากลับ = =; เพราะวันนี้พ่อเค้าเลิกงานเร็ว บู่ๆ อดวาดโอซีของจริงด้วยกันเลย :'(
แต่เราสนุกมากๆเลยน้า~~ ดีใจจัง :)
To : ผีถั่ว เจอกันคราวที่แล้วไม่ค่อยได้คุย คราวนี้คุยเต็มที่สมใจ ขอบใจมั่กๆเน่อ
ป.ล. กิ้งก่าน่ารัก!! @_@
To : พีจัง เสียดายนะที่เป็นโมเดลถ่ายรูปให้ไม่ได้ เราคงเป็นโจทย์ที่ยากเกินไปสินะ 555+
ไว้วันหลังวาดรูปให้ดีกว่านี้นะจ้ะ >_'
To : ปิติ ขอบคุณมากๆๆๆๆเลย สำหรับรูป Dare ไม่อยากเชือ่เลยว่าจะให้จริงๆ O_O ถ้าไม่ติดว่าหน้าบาง เราคงเอาไปใส่กรอบแล้วล่ะ 555+ รู้สึกว่าเราวาดรูปแซ้คให้ไปไม่สวยเท่าเลยอ่าา แย่จัง ^_^;;
สุดท้ายนี้
.
.
.
หนังสือเด็ก มันเปลี๊ยนไป๋!!!!
.
.
.
เปลี่ยนไปยังไงถามผีถั่ว กับ พีจังดูละกัน....เหะๆ
แถมท้าย รูปน้องแซ็ค ยังไม่เสร็จน่อ :)
สองรูปนี้โดยปิติ รูปล่างเราเอามาดัดแปลงหน่อย หิๆ อย่าว่ากันน่อ :)
)
นั่น! มีงานทำแล้วอิจฉา ไปเจอผีถั่ว-พีจัง-ปิติยิ่งอิจฉา!!!
#1 By mumu on 2005-09-24 11:57