Spoiler Rule Of Rose Story
posted on 10 Feb 2006 20:10 by hima in IISD-Journalเล่นจบแล้วล่ะ Rule Of Rose...
ไม่เคยเล่นเกมสยองขวัญแล้วขนลุกเท่าเกมนี้มาก่อน
เพราะมันทั้งเศร้า และสยองขวัญไปในตัว
:::::!!! SPOILER AHEAD !!!:::::
ต่อไปนี้จะเป็นการสรุปเรื่องราวจากความรู้ทั้งหมดของเรา ผิดพลาดอย่างไรแย้งได้ เราอยากคุยเรื่องเกมนี้มาก เพราะมันมีสัญลักษณ์ต่างๆเยอะ เหมือนหนังเลย ทำเป็นหนังเรื่องนึงก็น่าจะดี...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ปี 1929 เรือเหาะกำลังเป็นข่าวมาแรงในสมัยนั้น และเรือเหาะลำแลกของอังกฤษก็จะบินจากอังกฤษไปยังอินโดนีเซีย
ทว่ามันไม่ได้เป็นไปดังคาดเหมือน เรือเหาะร่วงหล่น ทำให้ผู้คนเสียชีวิตลง
พ่อแม่ของเจนนิเฟอร์ก็เป็นหนึ่งในนั้น เจนนิเฟอร์รอดชีวิตมาได้เพราะเกร็กกอรี่ เอม วิลสันช่วยชีวิตเธอเอาไว้
แต่มันไม่ใช่แค่นั้น เขากลับขังเธอไว้ในห้อง และเรียกเธอว่าโจชัวร์ เพราะนึกว่าเป็นลูกชายที่เสียชีวิตไป!?
เวนดี้, สาวน้อยที่ร่างกายอ่อนแอ ได้บังเอิญมาเจอเธอ ทั้งสองเล่นกันที่สวนกุหลาบใกล้ๆ และเขียนจดหมายติดต่อกันเสมอมา
"โจชัวร์ที่รักของข้า ท่านกำลังทำอะไรอยู่หนอ?"
"ท่านโจชัวร์ ข้าจะช่วยท่านออกมาเอง"
"แล้วเราจะได้อยู่ด้วยกันสองคน...ตลอดไป"
นั่นคือสิ่งที่เวนดี้เขียนในจดหมาย ก่อนที่ทั้งสองจะหนีออกมาด้วยกัน
เจนนิเฟอร์ได้มายังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า หวังว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่
แต่เธอไม่ได้เข้ากับทุกคนได้ อย่างที่เธอหวังไว้ เธอคิดว่าเธอเป็นผู้ใหญ่ แต่คนอื่นๆ ช่างเด็กเสียเหลือเกิน หลงชื่นชอบกับเรือบินที่พรากชีวิตของพ่อแม่เธอไปได้อย่างไรกัน! แล้วยังเล่นเป็นชุนนง ขุนนาง มีของถวายอะไรกันอีกก็ไม่รู้....
ใครๆต่างก็ไม่ชอบเจนนิเฟอร์ มีเพียงเวนดี้เท่านั้นที่ชอบเจนนิเฟอร์ จนกระทั่งเจนนิเฟอร์ได้เจอลูกสุนัขตัวนึง...
เธอตั้งชื่อมันว่าบราวน์ แล้วนำมันไปอวดเวนดี้ ทว่าเวนดี้กลับไม่ได้ดีใจด้วยเลย
"หมาสกปรกพรรค์นั้น อย่าไปเล่นกับมันเลยนะ"
แต่เจนนิเฟอร์ก็ไม่ฟัง เธอยังคิดว่าบราวน์นั้นน่ารัก และมันกับเธอจะเป็นเพื่อนรักกัน
จนในที่สุด...
"ทำไมเธอถึงไม่รักฉัน"
"ทั้งๆที่ฉันส่งยิ้มให้เธอ ทั้งๆที่ฉันคิดถึงแต่เธอ แต่ทำไมเธอกลับไปรักหมาสกปรกตัวนั้น"
"เธอจะต้องเสียใจ เธอจะต้องเสียใจภายหลัง...ฉันไม่ให้อภัยเธอเลย!!"
"ทั้งๆที่เธอคือเจ้าชายของฉันแต่เพียงผู้เดียวแท้ๆ!"
คือข้อความในจดหมายของเวนดี้...
แล้วในที่สุดสิ่งที่พวกเด็กๆทำก็คือ...
การฆ่าบราวน์เพื่อนำมาเป็นของถวายประจำเดือน!!
นั่นเป็นจุดขาดสะบั้นของความสัมพันธ์ระหว่างเด็กสาวทั้งสอง ที่ผูกพันกันด้วยกุหลาบสีแดง
.
.
.
"ทางเราจับผู้ชายคนนั้นไม่ได้หรอกครับ เขาแค่มาหาลูกชายของเขาเท่านั้นเอง" คือคำตอบรับของจดหมายของมาร์ธา,เมดประจำสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
เธอเห็นชายร่างใหญ่มาด้อมๆมอง แถวสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แล้วยังเล่นกับเวนดี้เสียด้วยสิ! น่ากลัวจริงๆ เธอจึงร้องเรียนตำรวจให้จับตัวชายคนนี้ไป แต่อย่างที่เห็น ทำอะไรไม่ได้....
.
.
.
"อย่าออกไปเล่นตอนกลางคืนนะ ไม่งั้นจะถูกหมาบ้ากิน"
คือข่าวลือที่แพร่กระจายในหมู่ของเด็กๆ แต่ไม่มีใครเชื่อหรอก ไม่มีใครเชื่อเวนดี้ เวนดี้กลายเป็นเจ้าหญิงขี้โกหกไปเสียแล้ว หลังจากเหตุการณ์คราวนั้น เจนนิเฟอร์ได้เป็นเจ้าหญิงแทนเธอ
.
.
และหมาบ้าก็มาจริงๆ...เพื่อแก้แค้นให้เวนดี้
.
.
คดีสังหารหมู่เด็กกำพร้า เกิดขึ้นในปี 1930 ฆาตกรคือชายร่างใหญ่นาม เกร็กกอรี่ เอม วิลสัน หลังจากที่ได้ทำการสังหารเด็กทั้งหมดแล้ว ฆาตกรได้ทำการยิงตัวตาย เหลือรอดเพียงแต่เด็กผู้หญิงคนเดียวคือ เจนนิเฟอร์
หลังจากเกิดเหตุ ผู้รับผิดชอบสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้ทำการหนีไปจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเรียบร้อยแล้ว ราวกับจะหนีจากสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ
.
.
.
เจนนิเฟอร์...เธอมีความสุขอยู่รึเปล่า?
หลังจากจำเรื่องเหล่านี้ได้แล้วเธอมีความสุขไหม?
หรือเศร้า? ร้องไห้อยู่รึเปล่า?
เธอกำลังจะก้าวไปเป็นผู้ใหญ่...สิ่งที่เธอเคยคิดว่าเธอเป็นในอดีต และกลัวว่าจะต้องเป็นในอดีต
เธอเข้าใจคำตอบของคำว่าผู้ใหญ่คืออะไร และเด็กคืออะไรรึยัง?
การจะก้าวผ่านไปเป็นผู้ใหญ่ได้...ต้องยืนหยัดต่อความน่ากลัวในอดีตให้ได้ใช่ไหม...
.
.
.
หลังจากที่เด็กสาวจดจำเรื่องราวได้ทั้งหมด เธอเดินเข้าไปหาสุนัขตัวน้อยของเธอ
"อยู่ที่นี่แหละนะ อยู่กับฉันไป...จนวันตาย"
.
.
.
แล้วเด็กสาวก็ไม่เหงาอีกต่อไป...
สรุป
ทั้งหมดก็คือ การฟื้นความทรงจำของเจนนิเฟอร์นั่นแล เจนนิเฟอร์อายุ 19 แล้วตอนที่เธอกำลังฟื้นความทรงจำที๋โหดร้ายของการสังหารหมู่ เธอสงสัยมาตลอดถึงการเป็นเด็กและการเป็นผู้ใหญ่ ดังนั้นอายุ 19 จึงเป็นการเปลี่ยนแปลงไปสู่ผู้ใหญ่(ภาษาอังกฤษ 19 คือ nineteen เป็นอายุสุดท้ายที่จะมีคำว่า teen หรือวัยรุ่น พอเกินกว่านั้นจะถือว่าเป็นผู้ใหญ่ หมดวัยทีนแล้ว) แต่การจะก้าวสู่การเป็นผู้ใหญ่ ต้องข้ามผ่านแผลในอดีตให้ได้เสียก่อน เมื่อเธอจำได้แล้ว เธอก็รู้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียว บราวน์จะอยู่ในความทรงจำของเธอตลอดไป...
สัญลักษณ์ในเกม
กุหลาบ - สีแดง สีที่เจนนิเฟอร์เกลียดและรักที่สุด ความหมายคือ ฉันรักเธอ เป็นสิ่งที่เวนดี้ต้องการสื่อ แต่ไม่เคยถึงใจเจนนิเฟอร์เลย
ผีแพะดำแพะขาว - ตุ๊กตาแพะของเม็กชื่อ แมรี่กับแซลลี่ เม็กเขียนจดหมายรักให้ไดอาน่า แต่ไดอาน่าฉีกทิ้ง และยังตามไปฉีกสมุดโน้ตที่เขียนเรื่องเธอทิ้งด้วย พอเม็กถามว่าใครทำ ไดอาน่าก็บอกว่า "แมรี่กับแซลลี่กินไปยังไงล่ะ"
คุณภูติขี้โมโห - เรื่องเล่าของเด็กๆในสถานเด็กกำพร้า "คุณภูติชอบทำความสะอาด มีไม้ถูพื้นติดตัวอยู่เสมอ ใครไม่ทำความสะอาดจะโดนคุณภูติลงโทษ" เจนนิเฟอร์ไม่เคยช่วยทำความสะอาดเลยตอนเด็ก มันจึงมาลงโทษเธอในการฟื้นความทรงจำ อีกนัยหนึ่งคือ ระบบการป้องกันการฟื้นความทรงจำที่อันตรายมีผลต่อการดำรงชีวิต คอยป้องกันไม่ให้เธอฟื้นความทรงจำอันน่าสะพรึงกลัวของการฆาตกรรมหมู่นั้นได้
เชือก - การผูกมัด ในเกมตอนหลังทุกอย่างจะถูกผูกด้วยเชือก เพราะเรื่องราวในอดีตของเจนนิเฟอร์เกี่ยวข้องกับการผูกมัด การอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของชีวิตคนอื่นทั้งสิ้น เกร็กกอรี่ ที่อยากเป็นเจ้าของโจชัวร์ เวนดี้ที่อยากเป็นเจ้าของเจนนิเฟอร์ หรือ เจนนิเฟอร์อาจจะอยากเป็นเจ้าของบราวน์ด้วยก็ได้...
เงือก - ผู้หญิงที่สวยงามและเป็นผู้ใหญ่ ไดอาน่าคิดว่าตัวเองสวยและดูเหมือนผู้ใหญ่มากกว่าคนอื่น ในขณะเดียวกันก็กลัวการเป็นผู้ใหญ่เช่นกัน
บอสแรกสุด อาจารย์ฮอฟแมน -อาจารย์ฮอฟแมนที่ลงโทษเจนนิเฟอร์ เพราะเจนนิเฟอร์ชอบก่อเรื่องบ่อยๆ อีกทั้งยังแสดงถึงความเกลียดชังที่อาจารย์ฮอฟแมนมีต่อเจนนิเฟอร์ในความคิดของเจนนิเฟอร์ เพราะเจนนิเฟอร์คิดว่า อาจารย์ฮอฟแมนคิดว่าการฆาตกรรมเกิดขึ้นเพราะเจนนิเฟอร์เป็นต้นเหตุ
ปลาบินได้เหนือคฤหาสน์ - คือภาพที่เด็กๆคิดว่า เรือเหาะคือปลา เพราะในตู้ปลาของอาจารย์ฮอฟแมน มีโมเดลคฤหาสน์อยู่ และมีปลาแหวกว่ายไปมา จึงคิดว่าปลาคือเรือเหาะ และคฤหาน์ก็คือคฤหาสน์นี้
เรือเหาะ - สถานที่ในเกมเป็นเรือเหาะ เพราะเป็นสถานที่ที่เจนนิเฟอร์เกลียดและกลัวมากที่สุด มันพรากชีวิตพ่อแม่เธอไป และทำให้เธอต้องเป็นเด็กมีปัญหา
หากมีอะไรอีกจะอัพเดทละกัน อยากเล่นภาคภาษาอังกฤษเร็วๆจังเลย @_@
แต่ถ้าเกิดทำได้เรื่องเศร้าๆแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น เฮ้อ
เล่นเองบ่ไหว
อินเกินไปเลยทนกับความกดดันไม่ค่อยได้ จินตนาการมันเตลิด อย่างไซเลนท์ฮิลล์นี่อยากรูเนื้อเรื่องๆมากๆแต่เล่นเองไม่ไหว หลอนจัด
#1 By Blade on 2006-02-10 21:55